ШЫНШЫЛДЫҚ ДЕГЕН НЕ?
Шыншылдық – мұсылман адамның бойындағы негізгі сипаттардың бірі. Бойында шыншылдық қасиеті қалыптасқан пенде еш уақытта жалған сөйлемейді, сөзі мен ісі әрдайым сәйкес келеді
Шыншылдық – мұсылман адамның бойындағы негізгі сипаттардың бірі. Бойында шыншылдық қасиеті қалыптасқан пенде еш уақытта жалған сөйлемейді, сөзі мен ісі әрдайым сәйкес келеді
Адам баласы өзі өмірге келгеннен бастап жаратушы Раббымыз Алла берген нығметтерді санайтын болса, оған ешқандай компьютер де, есептегіш құрал да төтеп бере алмайтын шығар. Он екі мүшеміз, алпыс екі тамырымыздан басқа күн, жер, ай, жұлдыздар табиғаттың мың сан тамаша құбылысы – құдыреті күшті Құдай Тағаланың бізге берген ғажайып сыйы екеніне дау жоқ. Мәселен, ағзамыздағы бір көздің ағын өтеу үшін жылдар бойы күні-түні құлшылық етудің өзі аз.
Адам баласының ең қымбат қазынасы – сыртқы көрінісі де, жиған дүниесі де емес, кеудесінде соғып тұрған жүрегі. Себебі жүрек – иманның мекені, ниеттің айнасы, амалдардың бастауы. Жүрек таза болса, ой да түзеледі, сөз де салмақ табады, іс те берекелі болады. Ал жүрек кірленсе, иманның нұры көмескіленіп, адам өз жолынан жаңылады. Сондықтан – жүректі риядан, тәкаппарлықтан, көреалмаушылықтан арылтып, оны ықылас пен иман нұрына толтыру қажет. Ал жүрек тазалығы – пендені Аллаға жақындататын ең қысқа әрі ең берік жол.
Адам баласынының екі дүниеде дәрежесінің көтерілуіне, жасаған игі амалдарының қабыл болуына, Жаратушысының құзырында ардақтылардың қатарынан болуына себепші болатын сипат – тақуалық. Асыл дінімізде тақуалық деп – пенденің Алла Тағаланың бұйрықтарын орындау мен тыйымдарынан тыйылуы арқылы Оның азабынан сақтануы айтылады. Бұрынғы өткен пайғамбарлардың барлығы да өз қауымдарын тақуалыққа шақырған.
Адамның сыртқы келбеті қаншалықты сұлу болғанымен, оның шынайы болмысы мен ішкі руханияты тек әдептілік арқылы ғана көрініс табады. Әдептілік – адам бойындағы ең асыл қасиеттердің жиынтығы әрі рухани кемелдіктің айқын белгісі. Ол жай ғана қоғамдық ережелерді сақтау емес, ол – өзгелерге деген терең құрмет, кішіпейілділік және парасаттылық. «Әдепті дегенше, әдемі десеңші» деп халық даналығы бекер айтпаса керек. Себебі бойына ізгілікті сіңірген жанның сөзі – шипа, ісі – өнеге, ал болмысы айналасына нұр шашып тұратын көркем сипатқа ие болады.
Ақтөбе облысы бойынша ақпан айының алғашқы «Пәтуа сағаты» ұйымдастырылды.
Қазақстан мұсылмандары діни басқармасының ұйымдастыруымен Астанада өткен «Рамазан – ізгілік айы» атты ауызашар дастарханында Бас мүфти Наурызбай қажы Тағанұлы оразаның рухани мәніне арнайы тоқталды.
Алла Тағала бізге қандай істі бұйырса, сол амалдың түпкі мақсатында мұсылманды тәрбиелеу, көркем мінезге баулу, жауапкершілікті сезіндіру, адамгершілік қасиеттерді қалыптастыру сынды хикметтер жатқанын айқын аңғарамыз. Өйткені көркем мінез Исламдағы рухани тіректердің бірі ғана емес, асыл дініміздің өзегін айқындайтын басты өлшемдердің бірі саналады.
Намаз – исламның бес парызының бірі әрі құлшылықтың ең абзалы. Ардақты Пайғамбарымыз (оған Алланың салауаты мен сәлемі болсын) намазды «Діннің тірегі», «Мүминнің миғражы», «Жұмақтың кілті», «Көзімнің нұры», – деп түрлі атаулармен атаған. Бұның барлығы намаз оқудың қаншалықты маңызды екендігінің көрінісі.
Адам баласы жалғыз өзі жеке өмір сүре алмасы белгілі. Себебі адам болмысынан көппен, қоғаммен күнелтуге жаралған. Бабаларымыдың «Адамның күні адаммен» дейтіні де осыдан болса керек. «Бауыр» сөзі бір әке, бір анадан туған ағайындармен қатар, бір сенімде, бір дінде болған имани бауыр деген ұғымда да қолданылады. Алла Тағала иман келтіргендердің жүрегін бауырмалдық арқылы бір-біріне бекіткен
Адам жүрегіне ұялаған иман, оны ізгі істер жасап, қоғамға пайдалы іс жасауға жетелейді. Алла Тағала қасиетті Құранның көптеген аяттарында иманнан кейін ізгі амал жасау керектігі турасында айтқан. Бұдан біздер ізгі амал жасаудың мұсылман өмірінде қаншалықты маңызды екендігін түсінеміз.
Алла Тағаланың адамзат баласына берген ең ұлы сыйы, екі дүние бақытының шамшырағы – Қасиетті Құран Кәрім.
Қонақжайлылық – қазақ халқының ғасырлар бойы сақталып келе жатқан асыл дәстүрі. «Қонақ келсе – құт келеді» деп сенген қазақ әр мейманды береке мен бақыттың нышаны санаған. Дастарқан жаю тек ас ұсыну емес, кеңпейілділік пен рухани байлықтың белгісі болған. Қонақты төрге шығарып, барын ұсыну арқылы үй иесі өз құрметі мен ұлттық болмысын танытқан. Бұл дәстүр ислам тағылымымен де үндесіп, қазақ мінезінің айнасына айналған.